Wethouder M.A.A. (Marieke) van den Boom-Witzel

Het is precies 30 jaar geleden dat ik als 8 jarig meisje het water van de Maas in onze achtertuin zag staan. Waar veel ouderen nu aangeven dat februari 1995 een spannende periode was omdat huis en haard achtergelaten moest worden, denk ik er alleen maar met een glimlach aan terug. Met de buurtkinderen bouwden we een vlot. Daarmee dobberden we uren rond tussen het speelhuisje, bomen en de voetbalgoal. Totdat het water te hoog werd en het vlot over het tuinhek dreigde te gaan. Toen moesten we ons schip verlaten.

Het Land van Maas en Waal heeft eerder al te maken gehad met een grote watersnood

Het hoge water van 1995 staat velen van ons nog bij. Maar dit was natuurlijk niets in vergelijking met de watersnoodramp van 1926. In de ochtend van 31 december 1925 breekt de dijk bij Overasselt door. Als gevolg hiervan loopt het hele Land van Maas en Waal vol met water. Om erger te voorkomen besluit dijkgraaf De Leeuw om de dijk in Dreumel op te blazen. Zo kan het water weer terug de Maas in lopen. Er vallen tijdens de watersnood zelf geen doden, maar het water laat veel schade achter in een toch al arm gebied.

Het is een gebeurtenis die vrijwel niemand van ons heeft meegemaakt

Maar die wel degelijk onderdeel is van onze geschiedenis. En waar kleine dingetjes ons toch nog aan herinneren.
Denk maar eens aan de Dijkgraaf de Leeuwweg en de watersnoodhuisjes die er nog staan. Maar ook de mentaliteit die wij als Maas en Walers hebben.

Het is tijd om ons te laten zien

Daar waar in Den Haag inmiddels gesproken wordt over de richtlijnen ‘Bodem en Water sturend’, zijn wij niet anders gewend. Wij weten hoe het is om met water samen te leven. Daarom hebben de vijf gemeenten die getroffen zijn door de watersnoodramp in 1926 (Heumen, Wijchen, Beuningen, Druten en West Maas en Waal) zich verenigd. Met elkaar herdenken we volgend jaar wat er gebeurd is en laten zien wat het ons gebracht heeft. Maar nog veel belangrijker: samen laten we zien hoe wij de toekomst tegemoet gaan met water. Want waar kun je beter laten zien hoe je kunt leven met water, dan in het Land van Maas en Waal?

Marieke van den Boom-Witzel
wethouder

Het overkomt ons als West Maas en Waal niet vaak dat wij bezoek krijgen vanuit Den Haag. Dus toen staatssecretaris Rummenie van het ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN) naar de regio kwam hebben we de kans gegrepen om hem te laten zien wat onze gemeente te bieden heeft en wat ons bezig houdt. En hoewel ik van mening ben dat wij op de mooiste plek van Nederland wonen, was ik die dag vooral heel erg trots op de nieuwe generatie Maas en Waalse ondernemers die zich presenteerden.

De opvolgers vlogen uit de startblokken

De staatssecretaris en zijn gevolg werd ontvangen in Bloemenpark Appeltern. Natuurlijk kon Ben van Ooijen het niet nalaten om zijn passie over te brengen en de staatssecretaris te verleidden tot een foto tussen de tulpen. Maar al snel gaf hij het stokje vol vertrouwen over aan zijn zoon Bart. Die minstens met net zoveel passie en kennis de schoonheid van het park overbracht op zijn gasten. Waarbij hij ook zijn beeld van de toekomst deelde, waar het park naartoe gaat en wat daarvoor nodig is.

Denken in kansen en innovatie

Als we het over de agrarische sector hebben wordt vaak gesproken over veeteelt en landbouw. Maar niet voor niets liggen wij in de Fruitdelta van Nederland. Luuk Tijssen kent de uitdagingen die de sector heeft en tegelijkertijd laat hij zich er niet door weerhouden om het fruitteeltbedrijf van zijn vader in Altforst over te nemen. Daar waar we zien dat we als Nederland in onze eigen voedsel moeten gaan voorzien is fruit een belangrijke voedingsbron. Luuk staat voor een nieuwe generatie telers die met behulp van innovatie meer, gezonder en betaalbaar fruit kan produceren. Als toppunt liet hij de staatssecretaris met een drone over de perenboomgaard vliegen om iedere boom apart te kunnen scannen en daardoor ook iedere boom apart te behandelen.

De jeugd heeft de toekomst

Als dit de nieuwe generatie is die de economie in West Maas en Waal draaiende gaat houden, dan kunnen we dat met een gerust hart overlaten. Ze hebben onze gemeente in ieder geval goed op de kaart weten te zetten.

Marieke van den Boom - Witzel
wethouder

Afgelopen zomer was ik met mijn gezin in Frankrijk. Ik kan enorm genieten van die prachtige, kleine Franse dorpjes. Dit jaar kwam er een vraag boven waar ik nog steeds geen antwoord op heb: hoe zouden deze huizen allemaal van het gas af moeten? Een vraag die naar voren kwam omdat we daar in West Maas en Waal belangrijke stappen op aan het zetten zijn.

In 2050 moeten we van het gas af

Dat is een landelijke afspraak, waar we als gemeente invulling aan moeten geven. In mijn beleving is de overheid van de levering van de voorzieningen zoals gas, water en stroom. Maar de nieuwe manier om huizen warm te krijgen in de toekomst is een lokale verantwoordelijkheid.

Maar waar begin je dan? 

We zijn begonnen met een onderzoek welke mogelijkheden we hebben om huizen van het gas af te halen. Als we ieder huis elektrisch gaan verwarmen hebben we een probleem. Want er is onvoldoende stroom om dat allemaal aan te kunnen. Dat betekent dat we gaan verkennen of we een warmtenet kunnen aanleggen. Uit onderzoek blijkt dat de beste mogelijkheid hiervoor binnen onze gemeente is ten noorden van de Zandstraat en ten westen van de Molenstraat. Daar staan voldoende huizen om te kijken of we met water uit de Waal en warmte vanuit een groot bedrijf een goed systeem kunnen bouwen om de woningen te verwarmen.

We hebben onze inwoners hier heel hard bij nodig

Hiermee komen we achter de voordeur bij onze inwoners. De warmte moet namelijk ook binnen in de huizen gebracht worden. Daarom zijn we begonnen bij onze inwoners. De afgelopen weken zijn medewerkers van de gemeente bij 700 woningen aan deur geweest om uitleg te geven over de plannen. En om te vragen of ze met ons mee willen doen. Tot mijn grote vreugde hebben heel veel inwoners aangegeven dat ze deze uitdaging samen met ons aan willen gaan. Daarmee is een hele belangrijke stap gezet. Want zonder de betrokkenheid van onze inwoners is er sowieso geen kans van slagen. En als onze inwoners zo met ons meedenken en doen, kan ik het daar als wethouder alleen maar heel warm van krijgen.  

Marieke van den Boom - Witzel
wethouder